{"id":2982,"date":"2026-07-22T14:57:22","date_gmt":"2026-07-22T12:57:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.contemporanea.be\/?post_type=article&#038;p=2982"},"modified":"2026-07-22T14:57:23","modified_gmt":"2026-07-22T12:57:23","slug":"david-koussens-la-laicite-organisee-en-belgique-francophone-un-culte-pas-comme-les-autres-editions-de-luniversite-de-bruxelles-2025-142-p","status":"publish","type":"article","link":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/article\/david-koussens-la-laicite-organisee-en-belgique-francophone-un-culte-pas-comme-les-autres-editions-de-luniversite-de-bruxelles-2025-142-p\/","title":{"rendered":"David Koussens, La la\u00efcit\u00e9 organis\u00e9e en Belgique francophone. Un culte pas comme les autres (\u00c9ditions de l\u2019Universit\u00e9 de Bruxelles, 2025), 142 p."},"content":{"rendered":"\n<section  class=\"contemporanea-section text-and-image \">\n    <div class=\"contemporanea-container text-left\">\n        <div class=\"content-container\">\n                                        <div class=\"block-text lh-2\">\n                    <p>Voor historici zijn vooral de eerste twee van de vier hoofdstukken het meest relevant. Daarin plaatst Koussens de Franstalige Belgische situatie in een breder analytisch kader en toont hij hoe een buitenlands perspectief de eigenheid van het Belgische levensbeschouwelijke landschap zichtbaar maakt. De sterkte van die benadering is dat ze de vanzelfsprekendheden van het nationale debat doorbreekt: niet het onderscheid tussen religieus en vrijdenkers staat centraal, noch al dan niet bruikbare idee\u00ebn over verzuiling. De focus ligt daarentegen op de institutionele vertaling van overtuigingen in een bestel waarin ook ongelovigen via parallelle financierings- en erkenningsmechanismen kunnen worden ingebed. Dat is historisch precies een van de meest opvallende Belgische eigenaardigheden, en Koussens maakt daar terecht een analysekader van in plaats van louter een curiositeit.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Tegelijk is het boek ook een impliciete aanwijzing van hoeveel werk er voor Franstalig Belgi\u00eb nog te doen blijft. De historiografie van vrijdenken, vrijzinnigheid en georganiseerd humanisme is in Belgi\u00eb sowieso relatief beperkt, maar voor Walloni\u00eb en Brussel is ze nog schraler dan voor Vlaanderen. Waar voor de naoorlogse periode in Vlaanderen intussen meer onderzoek beschikbaar is, blijft de Franstalige kant vaak afhankelijk van institutionele zelfbeschrijvingen, sporadische archiefvormen van organisaties en enkele ge\u00efsoleerde studies. Dat maakt Koussens\u2019 boek waardevol als overzicht en als probleemstelling, maar tegelijk ook als signaal: het veld is nog lang niet voldoende aangeboord, zeker gezien de internationale uniciteit van ons levensbeschouwelijk landschap. Wie de specifieke ontwikkeling van de Franstalige la\u00efcit\u00e9 wil begrijpen, kan niet volstaan met organisatorische geschiedenis alleen. In het recent geredigeerde <em>Religions et la\u00efcit\u00e9s en France et en Belgique, 1990-2020<\/em> van Philippe Portier en Jean-Philippe Schreiber werd een ruimer Frans-Belgisch debat terecht aangekaart, maar ook daarin blijft het Nederlandstalige de hoofdmoot, terwijl de Franstalige zijde veel sterker verbonden blijft met oudere la\u00efcistische tendensen en minder affiniteit voelt met het naoorlogs levensbeschouwelijk humanisme. De details blijven teveel onder de radar.<\/p>\n                <\/div>\n                    <\/div>\n\n                    <div id=\"text-and-image-1\" class=\"image-container \">\n                <div class=\"internals\">\n                    <img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"813\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.contemporanea.be\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/CR-KOussens.jpg\" class=\"cover\" alt=\"\" srcset=\"https:\/\/www.contemporanea.be\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/CR-KOussens.jpg 813w, https:\/\/www.contemporanea.be\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/CR-KOussens-244x300.jpg 244w, https:\/\/www.contemporanea.be\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/CR-KOussens-768x945.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 813px) 100vw, 813px\" \/>\n                                            <div class=\"badge\" style=\"background-color:var(--clr-dark-blue);\"><\/div>\n                                    <\/div>\n\n                                    <div class=\"caption\">\n                        David Koussens, La la\u00efcit\u00e9 organis\u00e9e en Belgique francophone. Un culte pas comme les autres (\u00c9ditions de l\u2019Universit\u00e9 de Bruxelles, 2025), 142 p.                    <\/div>\n                \n            <\/div>\n            <\/div>\n<\/section>\n\n\n<section  class=\"contemporanea-section full-width-text\">\n    <div class=\"contemporanea-container\">\n        \n                    <div class=\"block-text lh-2\"><p>Daarin ligt meteen ook de oproep besloten die dit boek voor historici bevat. Wie dit onderzoeksterrein verder wil uitbouwen, moet minstens langs drie assen werken. Ten eerste is aansluiting nodig bij sociologische en antropologische inzichten, omdat het niet volstaat overtuigingen als abstracte categorie\u00ebn te behandelen of enkel intellectuele productie van organisaties en voormannen (en vrouwen) te analyseren: men moet begrijpen hoe actoren overtuigingen ervaren, benoemen en institutioneel vormgeven. Ten tweede zijn methoden uit de sociale geschiedenis onmisbaar om individuen, families en groepen te reconstrueren en om de concrete sociale dragers van filosofische dan wel levensbeschouwelijke praktijken in kaart te brengen. Ten derde is er nood aan een nauwere verbinding met het historisch onderzoek naar minoritaire religies en grensfiguren. Onderwijs, het socioculturele veld en bio-ethische kwesties bieden daarbij bijzonder vruchtbare ingangen.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Koussens\u2019 boek is dus geen synthese waar historici volledig op kunnen leunen, maar wel een nuttige uitnodiging om het Belgische geval ernstiger en ruimer te onderzoeken. Juist omdat de eerste hoofdstukken zo helder tonen hoe iemand van buitenaf de Belgische bijzonderheid leest, maakt het boek zichtbaar hoe veel nog ongeschreven is over de Franstalige geschiedenis van georganiseerd vrijzinnig humanisme. Voor Belgische historici is dat minder een beperking dan wel een programma.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<\/div>\n            <\/div>\n<\/section>","protected":false},"author":13,"featured_media":2983,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"class_list":["post-2982","article","type-article","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/article\/2982","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/article"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/article"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/article\/2982\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2986,"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/article\/2982\/revisions\/2986"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2983"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.contemporanea.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2982"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}